Chillax,babe

Will circle your island, 'til I find your bay

6 กุมภาพันธ์ 2559

Lost and Found, What Makes Life?

Me in Molkom, Sweden (last Summer)

Lost and Found, What Makes Life?

I feel like I want to update my blog but not sure what to write,
I've got a lot of interesting and shitty things to tell the world
but maybe I should talk about life sometimes?

You may not know me, or maybe just a bit, from what I've wrote 
I have been traveling, meeting some people, learned and lost something
and still I can't figure out what to do in life... if not traveling...

I know we have to work, have one settled job, one that gives you money for a living, 
think about the future, but I still don't really know what I want the most
I only know someday I will ended up living in a small cozy house
next to the woods, where the weather feels like Summer in Sweden
yeah I'm a dreamer, and I love so many things. I know what I love, what I'm good at
but sometimes I think I'm not where I belong, I can't think about staying in same place 
for a long time. I feel like I always want to move and move and going places

WHY?

why do I feel like that?
I also thinking about moving and living abroad somewhere in the world, soon
but it's not as easy as it seem, I'm not that rich bitch who has a family supports for 
everything they want, no, I don't need that. And my family is the best ;)
I do what I want and I fight for what I want, if I don't get it, I'll try again
but sometimes money is the thing that matters, but for now I'm quite confused
between study or work, study master is the only way to stay 'there' for a while
but I won't get any money from studying, though I can also work in a free time
BUT... I want to work, not working in a restaurants or massage thing- you know right?
I want to make a good book, very awesome books of my own, for kids, for people
for cool people, I want to do something and use my skills, 

but WHERE the fuck is that place that I belong???

lol I don't even know...
I so have no idea right now, I only know I want to travel again but it's just not like that
If I go travel far for a while again I would get so many experiences and a wonderful friends again
but what after when I come back? nothing again, nothing, just bored with life again
this is so shitty and I sound like I'm not fighting hard enough, right?
lol why do I even write about this, it's so personal, but whatever

look,
I know what I love to do, and I know what I'm good at,
but where is the place I belong?
if you know the answer you should tell me, email me, or comment below, whatever
you know I'm awesome and you cannot find any other like me,

I'm so hungry,
the end for now

lol!!!! wtf

 

 okej.

4 กุมภาพันธ์ 2559

The Rules of A "One Night Stands" (Lesbian Version)


The Rules of A "One Night Stands" (Lesbian Version)

Hey there! I'm releasing my new work on my FB page
it's about the One Night Stand things,

From the loving experienced and heartbreaks, 
I put all my life stories into my works, writings, drawings, songs or shits, 
and here it goes my latest work I have finished a very while ago 
after having a shittimes with some experimental alien. 

Don't be mad, not you, ladies. 

That alien has gone back to its planet already, here it goes 
'THE RULES OF THE ONE NIGHT STANDS (LESBIAN VERSION)

I was gonna make it to the zine, but the content is a bit personal, 
though it still can relates to some or most of you, maybe online is way better. 
Still have a lot of stories to share more and more.

Enjoy.



22 มกราคม 2559

So Long, Marianne... : Saying Goodbye to My Latest Love Story


The last letter to myself, to her 
and to everything that ever made me feel like this...



บอกลากับความรู้สึกรักแปลกๆ ที่มีให้กับคนๆ นึง ที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานมานี้ 
ถ้าใครได้ติดตามเรื่องของเรามาตลอด คงรู้ดีว่าเราพูดถึงใคร และเราคงไม่ต้องเอ่ยถึงชื่อนั้นของเธอ
ลงในนี้ เพราะแค่นี้ก็คงจะชัดเจนอยู่แล้วว่าใคร... หลังจากเจอกันเมื่อประมาณ 5 เดือนที่แล้ว เป็นเพื่อนกันจนมาถึงวันนี้ แต่ความรู้สึกที่เรามีให้เธอมีสตรองยิ่งกว่าหินผาไหนๆ ที่เคยเกิดขึ้นบนโลกนี้

อาจฟังดูเว่อร์.. แต่เราไม่เคยชอบใครมากได้ถึงขนาดนี้
เราชอบเธอมากถึงขนาดที่ว่าแพ้ไม่รู้กี่ครั้ง เจ็บไม่รู้กี่ครั้ง 
ไม่ว่าเธอจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ขอให้รู้ไว้ว่าเราไม่เคยตั้งใจจะรักเธอเลย

นี่มันอาจไม่ใช่ความรัก มันอาจเป็นความหลงใหล เพราะเสน่ห์ของเธอ
ไม่ว่ามาริลีน มอนโร หรือชะนีนางไหนๆ ก็คงสู้เธอไม่ได้ในตอนนี้...

เธอเป็นผู้หญิงที่แปลก ที่ลิมิเตดอีดิชั่น ที่เรารู้สึกปวดใจทุกครั้งที่รู้ว่าคงหาใครที่ไหนเป็นเหมือนเธอไม่ได้อีกแล้ว ที่ปวดใจเพราะเราอยากพาตัวเองออกจากความรู้สึกบ้าๆ นี่ อยากเลิกคิดถึง เลิกรู้สึกห่วงหา
อยากเลิกหลงใหลในน้ำเสียง ในตัวเธอ และทุกๆ อย่างเรามั่นใจว่าคนอย่างเธอ ต่อให้ใครไปเจอ
ก็ย่อมตกหลุมรักเธอทั้งนั้น เธอเป็นเหมือนตัวละครสาวร้ายๆ ในมาดน่ารัก สวยเลิศ เชิด และหยิ่งทะนง
และรักที่จะเห็นผู้คนมาตกหลุมรัก มารุมล้อมเธอ และจะมีความสุขมากเมื่อคนเหล่านั้นต้องเสียน้ำตาให้กับเธอ ...เพราะเธอไม่เคยรักใคร

อาจมีคนที่เธอรักอยู่จริงๆ มันต้องมีแน่นอน และคนแบบนั้นต้องเป็นคนที่ทำให้เธอเสียใจได้ง่ายๆ โดยไม่ต้องทำอะไร คนแบบนั้นต้องเป็นคนที่ไม่สนใจในเสน่ห์โง่ๆ ของเธอ ความสวยลวงๆ ของเธอ ความอ่อนโยนที่ไม่จริงของเธอ เพราะเธอน่ะเหมือนนังงูร้ายที่คอยจ้องจะพ่นพิษใส่เหยื่อตลอดเวลา

ใช่.. ก็เธอไง

เธอผู้หยิ่งทะนง หลงใหลกับเสน่ห์ของตัวเอง
เธอชอบ เธอรักที่เราชอบเธออย่างหัวปักหัวปำ
เธอเห็นทุกเรื่องที่เราทำคือหนังเรื่องนึงที่ทำให้เธอเพลิดเพลิน
ทุกอย่างคือละครทั้งนั้น สร้างมาเพื่อเอนเตอร์เทนเธอ

เราหลงรักเธอและรักเอ็นดูเธอด้วยความรู้สึกที่แท้จริง แต่มันก็กลับถูกทำลายด้วยรอยยิ้มอันแสนหวานแต่เต็มไปด้วยยาพิษ บางครั้งเรารู้สึกเสียดายกับทุกสิ่งที่ทำไป ทั้งจดหมายเกือบสิบฉบับ
ทั้งความรู้สึกดีๆ ทั้งอะไรมากมายที่เฝ้าแต่ทำเพื่อเธอ เราอยู่ไกลกัน เรารู้ว่ามันไม่สำคัญพอที่เธอจะมาโฟกัส เธอสนใจแต่ตัวเอง อนาคตตัวเอง และสิ่งที่เธอฝัน แต่เธอก็ยังชอบใช้คำพูดหวานๆ กล่อมให้เรารู้สึกสุขใจและยังเต็มใจจะอยู่รอบๆ เป็นบริวารของเธอเสมอ.... แต่มันไม่ใช่

เราว่ามันถึงที่สุดแล้วล่ะ ความจริงเราไม่ควรมาเขียนอะไรงี่เง่าแบบนี้ด้วยซ้ำ เพราะมันดูไร้สาระมาก แต่บางครั้งความรู้สึกที่มีมันก็อยากปลดปล่อยออกมา เรารู้ว่าคนอย่างเธอไม่มีวันสละเวลาอันเลอค่ามาอ่านอะไรพวกนี้หรอก เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรามีบล็อกนี้อยู่ ก็ช่างเธอสิ ใครแคร์

จากนี้ก็อยู่กันไปในที่ของเธอละกัน ถ้าคิดว่าตัวเองเป็นควีน ก็อยู่ไปบนนั้นแหละ ไม่ต้องมายุ่งกันอีก...
เราจะไม่มีวันทิ้งความเป็นเพื่อนของเราสองคนไป แต่ถ้าจะถามถึงคำถามเดิมๆ ที่เธอไม่เคยสนใจในคำตอบ ก็ไม่ต้องคุยกันน่าจะดีกว่า... 

ดีที่เราไม่ต้องเจอกัน อีกนานกว่าเราจะได้เจอกันอีก ไม่ว่าเธอจะอยากเจอเราอีกหรือไม่ เราก็คงต้องได้เจอกันอีก แต่ก็ไม่รู้สินะ บางทีเราอาจจะไม่ได้เจอกันอีกเลยก็ได้ แต่เราเชื่อว่าทุกสิ่งที่เราเคยทำให้เธอ เธอจะไม่มีวันลืมมัน และเธอจะจำมันไปจนตาย ต่อให้เธอไม่ได้ตั้งใจหรือไม่สนใจจะจำด้วยซ้ำ แต่เราเชื่อว่าเราเป็นส่วนนึงของความทรงจำบางอย่างของเธอ เราไม่รู้หรอกนะว่าชีวิตเธอมันจะกลายไปเป็นแบบไหน เธออาจกลายเป็นดาราโดดเด่นในโรงละคร หรืออาจเป็นนักแสดงชื่อดัง หรือเป็นใครสักคนในละครสัตว์ หรืออะไรก็ตาม ก็หวังว่าเธอคงโดดเด่นเหมือนดาวสักดวงที่อยู่บนท้องฟ้า ไม่เป็นไร เธอคือดาว เธอคือใครสักคนที่อยู่คนละฟ้ากัน ส่วนเราไม่คู่ควรกับความมืด ปล่อยเธอส่องแสงไป

(มาถึงตอนนี้ก็คิดในใจ กูบ่นเหี้ยไรวะ เสร่อสัส ๕๕๕๕ แต่ก็เอาต่อให้จบเนอะ)

หวังว่าสักวันเธอคงจะรู้สึกได้ด้วยตัวเอง ว่าการที่เธอรักใครสักคนหรือชอบใครสักคนมากๆ มันเป็นยังไง
เธออาจจะยังไม่เคยรู้สึกลึกถึงขนาดนี้ หรืออาจจะเคย แต่ขอให้รู้ไว้ว่าสักวัน เธอจะรู้สึกถึงความเจ็บปวดนี้ที่เธอทำกับเรา ถึงแม้ว่าเธออาจจะตั้งใจ หรือไม่ตั้งใจก็ตาม เธอจะได้เรียนรู้มันเข้าสักวัน และเธอจะเข้าใจว่าเรารู้สึกยังไง เพราะเราเคยเป็นมาแล้ว เราเคยเจอคนที่รู้สึกแบบนี้กับเรา และเราก็เข้าใจได้เองเมื่อได้มาเป็นเอง... 

เราไม่เคยอยากเลิกเป็นเพื่อนกับเธอ แต่ทุกสิ่งที่เธอทำมันดูเหมือนเธอจะไม่แคร์ความสัมพันธ์นี้ 
หรือถ้าเธอแคร์ ขอบอกเลยว่าการแคร์กันมันไม่ใช่อย่างที่เธอทำ

ไม่ต้องโกรธกันนะ 
และถ้าเราไม่ได้เจอกันอีก สักสิบยี่สิบปีข้างหน้า ถ้าเรานึกถึงความทรงจำนี้ขึ้นมาได้ 
เราจะตามหาเธอ เธอคงลืมเราไปแล้ว แต่เราจะไปหาเธออีกสักครั้ง ก่อนจะตายไปจากโลกนี้

ชั้นจะเอาเธอเข้าไปอยู่ในโลกทุกโลกที่สร้างขึ้น ทั้งรูปที่ชั้นวาด และหนังสือที่ชั้นแต่ง
เธอไม่มีวันปฏิเสธได้ จะหาว่าบ้าก็ช่าง แต่ชั้นจะสร้างเธอขึ้นมาเอง และชั้นจะเก็บเธอไว้ ชั้นจะทำลายเธอเมื่อไหร่ก็ได้ที่ต้องการ (อีเหี้ยกลัว) 

จำไว้
ว่าทำอะไรไว้ 
ชั้นไม่เคยลืม...

ขอให้มีความสุขกับสิ่งที่เธอทำ 
ชั้นมีความสุขมากที่เคยได้เจอคนอย่างเธอ แต่ตอนนี้มันไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่ ถึงเธอจะคอยพร่ำบอกว่าเธอมีความสุขแค่ไหนเวลาชั้นส่งจดหมายไปให้.. เธอรู้สึกแบบนั้นจริงๆ เหรอ? ชั้นสงสัยมาตลอด

ชั้นไม่มีความสุขที่รักเธอ
เพราะงั้น ก็จบมันเท่านี้ และชั้นจะไปหาสิ่งอื่นที่ทำให้ชั้นมีความสุขก็แล้วกัน

ไม่ต้องห่วง เธอมีอีกหลายคนที่คอยเข้าไปอยู่ในโลกละครของเธอ เธอไม่มีวันเหงาอยู่แล้ว


...you abused the ones who love you,

One day you will feel this pain, the same way you've made me feel
one day someone is gonna hurt you, even if you would say you didn't mean to,
but remember, one day your heart will torn into pieces

I love you, 
as much as I hate
and it will never go away

เขียนด้วยความรัก 
บ๊ายบาย กีกี้

แด่เธอ ผู้มีชื่ออยู่ในบทเพลงหนึ่งของ fleetwood mac...
สักวันเธอจะหัวใจแตกสลาย คอยดู สักวัน 

18 มกราคม 2559

Why Do Your Thai Friends Have to Update Their FaceBook Every Damn 5 Minutes?


Why Do Your Thai Friends Have to Update Their FaceBook Every Damn 5 Minutes?

Have you ever wonder why do (almost) all your Thai friends on Facebook
have to update their statuses, photos, locations every damn minutes?

And have you even thought that they are way too annoying or sometimes
they make you feel like want to 'unfollow' their posts on the news feed?

Yeah...

here's the reason why you should know
even if you don't have to care



1. Our Everyday's Life Has to be Told (On FB)

Hard to say why, but since I have been traveling around the world I have seen most of
my farang friends (foreigner friends) are hardly update their FB, 
even when they go to a very special or an interesting events,
skiing, mountain climbing, visiting some awesome museums, 
go to the mall, take a shit, eat, drink, or even go to the clubs
yeah.. they hardly update their life on FB, maybe because of their friends
on FB are the same, so no one need to tell things on there, 
but still they are also addicted to FB just like us (Thai) they just 
want to see the news there, but not as serious as us, I think
it's about the difference between cultures, cities, life routine, 
I don't really know how to explain best, but we, Thai people
we really need to tell the world what we are doing and where we are going
maybe just because we want some attention, maybe because
everybody's doing it, why don't you? that's it 

2. We Love to Have Some Likes, More Likes, More Fame

Who doesn't like likes? LOL we are very serious about this shit 
yeah, really. Sometimes when we posted something but no one 
seems to give a damn, no likes or fewer than 7 likes, we put them off..
hmm.. it's getting serious though

(some even thinks they are so famous when they got like 100+ likes or more)

3. We Love Attentions

Love it when you care, we posted, you liked, you commented,
awwww, I got a lot of friends, I love it, FB always make me happier 
when I'm home alone, oh, thank god

(bruh)

4. We Use FB for Work, Seriously

It's hard to stay off FB when you are working with some company,
I've never seen the companies that doesn't use FB for work, for some parts,
like the chat group (mostly in Line app) for the business group pages,
for sending some files, I know it's stupid because you also have an Email,
but why not FB? no one doesn't own FB these days

(I used to wanted to stop using FB for a while because of some bitch,
but I can never do that since I have to communicate with some people
I work with... ugh!)

5. We Have to See How Our Friends Are Doing These Days

Since we got a job, we barely hang out with our school friends anymore,
or it depends on your life routine, but for me, and some or most people
are hard to meet them everyday or even every month, so FB can let us
see how things going with them, oh, Natty has changed her bf again,
Beth has just broke up with her bf, Judy's dad just passed away, 
Kiki is at Siam Square now, Frida is pooping and reading some interesting book,
Joanna is drinking a german beer with her friends at the famous bar,
etc... we need to know that

6. We're Just Addicted, Facebook is Life

Yes,
you can't say no

.


.


.



oh no.. I want more likes, dammit

10 มกราคม 2559

The Repeats of "I Miss You"


Speaking of the "I Miss You" state, 

it seems to repeat a lot these days, after we're apart. You're so faraway
even though I know this love still can remain somehow, some day and somewhere faraway
you're just living there and I'm still here. I try to find a ways to get there,
to live there, to do something in life, it's not only because of YOU, no, I'm not a girl like that

but I could be somehow... 

I know we don't talk much we just do our own things, focusing on our lives,
you work hard, I do my things, travel, whatever, and still, you're on my mind
sometimes I think about someone else, someone I felt in love with, someone who's not you
it's just so normal because I know you do it too. You may have somebody else by your side
maybe she's living in your apartment now, I don't know, but one thing I know is when we meet again
we will kiss so hard just like we always do. I miss you.

I miss you some nights when I listen to some lonely songs,
even some songs that you played when I was with you. It reminds me a lot of that day
one afternoon, me and you, in your loving city, I love your city so much
I also dreamed of you just last night, I wrote your name on something, it sure your name, my dear
I miss you and I hope you think of me too, even I'm not posting shits on Facebook
I know you'll think of me too

Photo from the music video called 'Another Story' by The Head and the Heart

8 มกราคม 2559

CAMBODIA + SAIGON New Year Trip 2016




Alright, I just got back from Cambodia and Vietnam a few days ago
It was a New Year (2016) trip with my 3 friends, the trip was very fun
we shared so many laughters and stupid things, this is what friends do

Please enjoy my edited video. I shot them during the trip by my iPhone 5
It was in a very good quality, but sorry for the not-so-good quality in the vid

I'll share some stories about this trip in the next post,
I'll tell you what to do and what you SHOULD AVOID in Cambodia!

Love and Happy new year!
x
M